Hoe u een Belgisch adres schrijft, en hoe u het controleert

De volgorde van de regels

Een Belgisch adres zet de straat voor het huisnummer, en de postcode voor de woonplaats: Wetstraat 16 op de ene regel, 1000 Brussel op de volgende.

In Frankrijk staat het nummer vooraan (16 rue de la Loi). Beide worden begrepen, maar een formulier dat straat en nummer in aparte velden bewaart, vermijdt de vraag.

Het busnummer

Appartementen en kantoren in hetzelfde gebouw delen het huisnummer en worden onderscheiden door een busnummer. Het volgt op het huisnummer, voorafgegaan door bus in het Nederlands of bte in het Frans: Wetstraat 16 bus 3.

Een bus is geen verdieping en geen deurcode. Zonder bus moet de post voor een gebouw met twintig bussen met de hand gesorteerd worden, of komt ze terug.

De postcode

Een Belgische postcode telt vier cijfers, en de eerste cijfers geven de zone aan.

Een gemeente heeft vaak meerdere postcodes, één per deelgemeente, en de naam na de postcode is de postale woonplaats, die niet altijd de gemeente is.

Twee talen, soms drie

In het Brussels Hoofdstedelijk Gewest heeft elke straat en elke gemeente een officiële Nederlandse en een officiële Franse naam: de Wetstraat is ook de Rue de la Loi. Beide zijn juist, en een zoekopdracht moet beide vinden.

Sommige gemeenten langs de taalgrens en de Duitstalige gemeenten in het oosten hebben ook officiële namen in een tweede taal. Bewaar de naam die de klant koos, en vergelijk adressen op de officiële identificator in plaats van op de schrijfwijze.

De nuttige controles

• De postcode bestaat en past bij de woonplaats.
• De straat bestaat in die woonplaats.
• Het huisnummer bestaat in die straat.
• Het busnummer bestaat wanneer het gebouw bussen heeft.
• Het adres is in gebruik, niet gehistoreerd.

De eerste twee vangen tikfouten op. De laatste drie zorgen dat een pakje aankomt.

Veelgestelde vragen